moralim bozuk..
8.12.2009 ·
en zor zamanlardan geçiyorum içim acıya acıya..
kendimden asırlarca uzak kalmışım burdan kalsam çok mu..
bir çok gün uyanmamacasına uyumak istiyorum...
yeni bir başlangıcın bu durumda ne kadar zor olduğunu görüyorum..
ağlıyorum..
tehditlerle başa çıkamıyorum..
kendi haklılığıma bu kadar inanırken bütün suçu omuzlarımda taşıyamıyorum..
kanatlarım kırık..
ruhum çekingen..
ilaçlar olmasa ayakta duramıyorumm..
en değerli varlığım annem babam benden vazgeçerlerse diye korkuyorum..
sanki hiç umrumda değilmiş gibi onlarla savaşıyorum..
insanlar herşeyden yara almadan kurtulurken ben oluk oluk kan arasında nefes almaya çalışıyorum..
elimden geldiğinde dik durmaya çalışıyorum..
mimikleri unutan yüzüme gülmek neydi hatırlatamıyorum..
yavaş yavaş sevgiden soğuyorum..
onun aşkı aşksa ömrüm boyunca bir daha kimse bana aşık olsun istemiyorum..
tek duam var artık düşsün yakamdan..
kurtulmak istiyorum..
sessiz telefon istemiyorum..
tehdit istemiyorum..
gözyaşı istemiyorum..
huzur istiyorum huzurrr zor mu çok muuu
:)
30.10.2009 ·
dün gece şehrin tüm ışıkları üzerimde yanıp sönerken vazgeçmenin hiç de zor olmadığını gördüm..
yalnızlığıma inat bir el hissettim kanatlarımın kırılmış olduğu yerde..
bir insanın sana değer vermesinin ağzından çıkan laflarda değil gözlerinden yansıyan ışıktan anlaşılabileceğini öğrendim..
karar vermenin tek başıma yapamayacağım kadar zor olduğunu ama doğru karar vermek için danışacağım dostlarımı ne kadar iyi seçebildiğimi anladım..
bunca zamandır uzak durduğum insanların aslında yanımdan hiç ayrılmadıklarını hissettim..
bir dost eline anca uzanırsan dokunabilirmişsin ve dostsa eğer sana o el kaldığının derinliklerden çıkaramasa bile güneşin yukarıda olduğunu hatırlatırmış.. gördüm..
kendime inandım..
inandığımı yaptım..
korkulardan arındım..
yaradanıma sığındım..
dün güzel bir akşam yaşadım..
yıldızlar kaydı dilekler tuttum..
güzel bir gün...
28.10.2009 ·
bugün güzel bir gün..
bitti diye düşündüğüm hayatımın yeniden başladığı gün
umutlarımın birer birer geri döndüğü
hayaller kurmaya başladığım
huzuru bulmaya huzur içinde uyumaya en azından bunun için çabalamaya başladığım gün..
şimdi ne olacak ?????
26.10.2009 ·
09:22
günaydınn ,
şiddetli baş ağrılarıyla yazmaya başlıyorum..
sabahın dokuzu işsizim uykusuzum yorgunum..
tamamen kendi gözyanılmasıyla oluşturduğu bir yalan üzerine binbir çeşit küfür eşliğinde işime de kendime olan güvenime de mutluluğuma da son verildi..
16:15
nasıl başlanır anlatmaya nasıl boşaltır insan içindeki tüm hüznü bir anda
yapamaz değil mi?
olmazzzz
kalır bişeyler işte hep kalır kalacak ta.. olsun kalsın varsın yeter ki uzak olsun benden..
şimdi işimin başındayım..
konuştuk bu kadar şeyin üzerine burda çalışmaya devam etmem kendimi küçültmekten başka birşeye yaramayacak.. o devam etmemi istiyor rahatsız olmazmış düşündüm de ben olurum..
çünkü ilk defa kendimden bu kadar eminim..
şimdi 1 hafta yurtdışında olacak o geldiğinde de ben işi bırakma kararı aldığımı söyleyeceğim..
1 hafta yıllık iznim var onu da kullanmalı mıyım.. yoksa Allahından bul diip terk etmeli miyim ofisi.. yerime kim gelecek ona işi öğretmek için bi süre daha kalmam mı gerekecek.. bu süreç canımı ne kadar acıtacak hiçbir fikrim yok..
tek bildiğim 1 hafta sonra ben işten ayrılıyorum çünkü ondan kurtulmamın tek yolu bu..
üzülüyorum çünkü evde oturmak yaramıyor bana başka bi iş bulmak da hayal bu zamanda
ama seviniyorum da ondan kurtuluyorum artık kanımı emmeye ruhumu tüketmeye devam edemeyecekk..
dün gece sabrımın son zerresinde uykuya dalmak için yastığa koydum başımı uyumak zorundaydım çünkü o anda wızzz sesi ve aptal arının iğnesinin boynumda kalmasıyla zıpladım yataktan yeteri kadar ağlamamışım demek ki bıraktım kendimi annem zehri çıkarmaya çalışırken hıçkıra hıçkıra ağladım..
sanssızlığıma huzursuzluğuma tüm aptallığıma ..
şimdi ne olacak ?????
SONUÇ HÜSRAN..
16.10.2009 ·
neredeyse 2 ay olacak son yazımı ekleyeli..
geçmiş yok tertemiz bir sayfa var önümde..
karalamak da yırtıp atmak da rengarenk boyamak da onun elinde..
demişim en son nasıl da içten nasıl da aşk dolu gitmiştim ona ama o karaladı yırttı attı tahmin ettiğiniz gibi.. yazmadım yazamadımm.. utandım.. haksız çıktığım için bi kez daha kızdım kendime kafama vura vura anlattım bilerek gittin acı çekeceğini bile bile dedimm..
sonuçç olmadı...
beklenmeyen bişey değildi..
şimdi yeni kararlar zamanı aslında burayı en kısa zamanda terk etme zamanı ama o da kolay değil .. evde dursam daha çok deliricem... burda öyle böyle geçiyor zaman..
yeni kararlar zamanı dedim ya hani önce biraz kendimi toparlama zamanı sanırım.. aslında durup düşünüp toparlanıp bomba gibi bi sweet olarak yazmak isterdim ama yapamıyorum..
İYİYİMM..
aşka küsmedim ona da küsmedim her insan aynı olamaz ki yada her iyi insan iyi bir sevgili olmak zorunda mı..
kendime hiç küsmedim ben elimden gelenin en iyisini yaptım ben kalbimi dinledim olmadıysa olmadı ben mi kaybettim :)
kimselere küsmedim işteee
biraz dagıldım o kadar..
şimdi toparlanma zamanı
kafa tutabilme zamanı
kendime güvenme zamanı
eskiklikleri geç kalınmışlıkları tamamlama zamanı
onu kaybettimm.. o beni kaybetti ne fark eder kii
bi ilişki bitti..
acısıyla tatlısıyla mutluluğu hüznüyle ve canımı acıtan tüm şerefsizliğiyle bitti...
son şans demiştim gereksizdi ama kendim için yapmam gerekliydi
yaptım ..
çok saçmaladım ama sonunda cesaretimi toplayıp yazdım işte..
sonuç HÜSRAN..
« Önceki ::